Gady

Jaszczurki

Jaszczurka szmaragdowa

Jaszczurka szmaragdowa (Gastropholis prasina)

Jest to gatunek zamieszkujący lasy i zarośla afrykańskiego wybrzeża Kenii i Tanzanii. Jest szczupłą, jasnozieloną jaszczurką. Może dorastać do 40 cm, przy czym przeciętnie osobniki mierzą 25 – 35 cm. Grzbiet ciała jaszczurki jest szmaragdowozielony, spód natomiast żółtozielony. Wyróżnia ją długi ogon, który stanowi około 70% całej długości ciała. Ogon jest chwytny i pełni ważną funkcję przy poruszaniu się wśród gałęzi; ma zdolność do autotomii – utracony odrasta. Jest gatunkiem typowo nadrzewnym, rzadko schodzi na ziemię. Aktywna w ciągu dnia, noc spędza ukryta w dziuplach lub wśród konarów. Samica składa od 5 do 10 jaj w wilgotnych dziuplach drzew; ich inkubacja trwa ok. 61 dni. Odżywia się głównie owadami.

Waran mangrowy /Varanus indicus/

Waran mangrowy zwany też indyjskim, jest gatunkiem zamieszkującym wyspy Mikronezji oraz Północną Australię. Jego środowiskiem życia są nadbrzeżne tropikalne lasy w tym namorzyny, tereny podmokłe oraz brzegi rzek. Waran ten charakteryzuje się posiadaniem stosunkowo długiej głowy i szyi oraz ogona, który jest średnio 1,5 raza dłuższy od tułowia. Grzbietowa część ciała jest ciemna i posiada zmienny cętkowany wzór, zaś cętki o różnych rozmiarach w kolorach od białego do żółtego. Warany mangrowe żywią się małymi ssakami, ślimakami, ptakami i ich jajami, innymi jaszczurkami, młodymi żółwiami i rozmaitymi owadami. Samica składa przeciętnie 4-6 jaj, a ich inkubacja trwa około 180 dni.

 

Kameleon jemeński /Chamaeleo calyptratus/

Zamieszkuje górskie i wyżynne tereny Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Jest to jaszczurka aktywna w dzień, typowo nadrzewna. To jeden z większych gatunków kameleona - samce osiągają długość do 50cm. Jest to piękny gad, posiadający ciekawe barwy, uwidaczniające się szczególnie gdy zwierze jest podniecone. Poluje za pomocą języka wyrzucanego błyskawicznie w kierunku zdobyczy, którą mogą być wszelkie bezkręgowce oraz małe ssaki i ptaki. Kameleon jemeński jest jajorodny i figuruje w II załączniku Konwencji.

Węże

wąż jaskiniowy

Wąż jaskiniowy (Orthriophis taeniurus ridleyi).

Jest to podgatunek węża tajwańskiego, który zasiedla okolice jaskiń na Półwyspie Malajskim. Zaliczany jest do węży właściwych. Zwierzę o dziennym trybie życia, ale szczególnie aktywny jest rano i o zmierzchu. Posiada dużą, owalną głowę, która jest dobrze wyodrębniona od reszty ciała. Ciało jest masywne, ale szczupłe. Cechą charakterystyczną jest widoczna, ciemna smuga przebiegająca z tyłu oczu do końca głowy. Po bokach widoczne regularne, niebieskie pasy, które zlewają się w tylnej części ciała. Samce są większe od samic, posiadają też dłuższe ogony; brak natomiast różnic w ubarwieniu; jajorodny. Poluje na gryzonie, ptaki oraz nietoperze.

Anakonda żółta

Anakonda żółta (Eunectes notaeus)

Występuje w Ameryce Południowej. Zasiedla podmokłe tereny w tropikalnych lasach deszczowych, podmokłe łąki, bagna i rozlewiska rzek. Jest to mniejszy kuzyn anakondy zielonej - najmasywniejszego węża świata. Dorasta do 3,5 m; ciało jest koloru żółtego, a na grzbiecie posiada czarne, owalne plamy. Gatunek ten jest biernym myśliwym - zanurzona pod wodą, z wystającymi oczami i nozdrzami, czeka na przychodząca ugasić pragnienie zwierzynę. Ofiara umiera najczęściej przez utopienie. Pożywienie tego gatunku stanowią ssaki, ptaki, gady, płazy, ryby i jaja.

Anakonda żółta figuruje w II załączniku Konwencji Waszyngtońskiej, która reguluje handel ginącymi gatunkami oraz produktami z nich wykonanymi.

Pyton rombowy (Morelia spilota)

Gatunek ten ma bardzo duży obszar występowania; jest wiele, znacznie różniących się wyglądem, podgatunków. Osiąga średnio 160-180 cm długości. Aktywny o zmierzchu i nocą. Nadrzewny, rzadko schodzi na ziemię. Wokół pyska ma receptory wykrywające promieniowanie świetlne, które pomagają mu w zlokalizowaniu zdobyczy. Jak wszystkie dusiciele jest niejadowity.

Boa leśny /Corallus hortulanus/

Występuje w Ameryce Południowej. Jest to średniej wielkości dusiciel, samce mierzą 120-160cm, a samice 160-195cm. Boa leśny potrafi całą noc wisieć zaczepiony końcówką ogona o gałąź i czekać na ofiarę. Dzięki swoim niezwykle czułym termoreceptorom lokalizuje ofiarę i uderza prawie zawsze idealnie w głowę lub kark zdobyczy. Wąż w ułamku sekundy owija się wokół ofiary i dusi. Ubarwienie ma niezwykle zmienne. Pokarmem tego węża są głównie gryzonie, także ptaki. Gatunek ujęty w II załączniku Konwencji Waszyngtońskiej.

Sanzinia madagaskarska (Sanzinia madagascariensis)

Występuje na Madagaskarze. Zazwyczaj osiąga wielkość do 180 cm, rzadziej do 250 cm. Najczęściej spotkać ją można na drzewach, rzadko schodzi na ziemię. Zamieszkuje różnorodne siedliska od lasów tropikalnych po suche tereny półpustynne. W środowisku naturalnym jej głównym pokarmem są ptaki oraz niewielkie ssaki, które przed połknięciem dusi w splotach ciała. Gatunek ujęty w I załączniku Konwencji Waszyngtońskiej CITES.

 

Boa madagaskarski /Acrantophis madagascariensis/

Zamieszkuje wilgotne oraz suche lasy, często przebywa w pobliżu wody. Ciało ma masywne, silnie umięśnione, głowa wyraźnie oddzielona od szyi. Ubarwienie tego węża stanowi doskonały kamuflaż wśród zeschłych liści na dnie lasu. Boa madagaskarski figuruje w I załączniku Konwencji Waszyngtońskiej. Obrót gatunkami z I załącznika jest dozwolony w wyjątkowych przypadkach.

Żółwie

Żółw grecki (Testudo hermanni)

Występowanie i biotop: otwarte tereny południowej Europy. Preferuje miejsca zacienione i suche, z roślinnością trawiastą i niskimi drzewami. Żywi się łodygami, liśćmi, kwiatami, ziołami, trawami, okazyjnie także dżdżownicami, ślimakami i owadami. Pomiędzy V a VII, w wygrzebanej w gruncie jamie, samica składa 2-12 różowobiałych jaj. Inkubacja trwa około 90 dni. Płeć młodych determinowana jest przez temperaturę. Gdy inkubacja przebiega w 26°C - wyklują się same samce, gdy w 30°C - same samice. Karapaks żółwia greckiego może osiągać 20 cm długości. Dorosłe osobniki ważą do 1 kg. Prowadzą lądowy, dzienny tryb życia.

Gatunek obecnie przebywa na zapleczu.

Żółw stepowy (Testudo horsfieldii)

Występowanie i biotop: wschodnie wybrzeże Morza Kaspijskiego, Azja Centralna i Południowo-Zachodnia. Zamieszkuje otwarte stepy i półpustynie. Spożywa pokarm pochodzenia roślinnego z niewielkim dodatkiem mięsnym. Dojrzałość płciową osiąga pomiędzy 7. a 10. rokiem życia. Samica wykopuje dołek w piasku, w którym składa 2-6 owalnych jaj. Młode wykluwają się po 80-110 dniach, w zależności od temperatury. Posiada czteropalczaste kończyny. Karapaks dorosłych osobników osiąga długość 29 cm. Samice są większe od samców.

Gatunek obecnie przebywa na zapleczu.

Żółw czerwonolicy (Trachemys scripta elegans)

Występowanie i biotop: zbiorniki wodne Ameryki Północne. W Polsce, wypuszczany na wolność przez nieodpowiedzialnych terrarystów, jest gatunkiem inwazyjnym, stanowiącym zagrożenie dla rodzimej fauny. Żywi się wodnymi owadami, ślimakami, kijankami i rybami. Wraz z wiekiem dieta tych żółwi zawiera coraz mniej materii roślinnej. Do trzech razy w sezonie, w okresie od V do VII, do zagłębienia w gruncie samica składa 4-23 jaj. Młode wykluwają się po dwóch miesiącach. Długość pancerza samców dochodzi do 24 cm, samic- do 29 cm. Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku 2-5 lat, samice 5-8 lat. Zimują w mule na dnie zbiorników wodnych. Dożywają 30 lat.

Gatunek obecnie przebywa na zapleczu.